می‌خواستم که میرمش اندر قدم چو شمع
او خود گذر به ما چو نسیم سحر نکرد
«حافظ»

به تاجِ هدهدم از رَه مَبَر که بازِ سفید
چو باشه در پِی هر صیدِ مختصر نرود
«حافظ»

در کوی عشق شوکت شاهی نمی‌خرند
اقرار بندگی کن و اظهار چاکری
«حافظ»

شوق لبت برد، از یاد حافظ
درس شبانه، ورد سحرگاه
«حافظ»

قدِ تو تا بِشُد از جویبارِ دیدهٔ من
به جایِ سرو جز آبِ روان نمی‌بینم
«حافظ»

چو خسروانِ ملاحت، به بندگان نازند
تو در میانه، خداوندگار من باشی
«حافظ»

سحر چون خسرو خاور، عَلم بر کوهساران زد
به دست مرحمت، یارم، در امیدواران زد
«حافظ»