من آن نی‌ام که دهم نقد دل به هر شوخی
در خزانه، به مُهر تو و نشانهٔ توست
«حافظ»

باور مکن که صورت او عقل من ببرد
عقل من آن ببرد که صورت نگار اوست
«سعدی»

به کام دل نفسی با تو التماس من است
بسا نفس که فرورفت و برنیامد کام
«سعدی»

عاقل انجام عشق می‌بیند
تا هم اول نمی‌کند آغاز
«سعدی»

اگر چه دیر بماندم امید برنگرفتم
مَضَی الزَّمانُ و قلبی یَقولُ إِنَّکَ آتٍ
«سعدی»

زنده بی دوست خفته در وطنی
مثل مرده‌ایست در کفنی
«سعدی»

بساز با من رنجور ناتوان ای یار
ببخش بر من مسکین بی‌نوا ای دوست
«سعدی»