یا وفا، یا خبر وصل تو، یا مرگ رقیب
بوَد آیا که فلک زین دو‌سه کاری بکند؟
«حافظ»

راحت جان است رفتن با دلارامی به صحرا
عین درمان است گفتن درد دل با غمگساری
«سعدی»

فکرت من در تو نیست در قلم قدرتیست
کاو بتواند چنین صورتی انگیختن
«سعدی»

می خور که زمانه دشمنی غدار است
دریافتن روز چنین دشوار است
«خیام»

مِی خور که فلک بهر هلاک من و تو
قصدی دارد به جان پاک من و تو
«خیام»

از هر چه به‌جز مِی است کوتاهی به
مِی هم ز کف بتان خرگاهی به
«خیام»

مِی نوش و جهان بخش که از زلفِ کمندت
شد گردنِ بدخواه گرفتار سَلاسِل
«حافظ»