چنگ در پرده همین می‌دهدت پند ولی
وعظت آن گاه کند سود که قابل باشی
«حافظ»

دل خود زین دودلان سرد کن و پاک بشوی
دل خم شسته شود چون به سقایی برسد
«مولانا»

به تیغ غمزه خون خوار لشکری بزنی
بزن که با تو در او هیچ مرد جنگی نیست
«سعدی»

کیست که او بنده رای تو نیست
کیست که او مست لقای تو نیست
«مولانا»

دوش شراب ریختی وز بر ما گریختی
بار دگر گرفتمت بار دگر چنان مکن
«مولانا»

این کوزه که آبخوارهٔ مزدوری‌ست
از دیدهٔ شاهی و دل دستوری‌ست
«خیام»

چنگ دجال از درون و رنگ ابدال از برون
دام دزدان در ضمیر و رمز شاهان در خطاب
«مولانا»