به سوی باده و نی میل کن که میگویند
« جهان بر آب نهاده است و آدمی بر باد»
«عبید زاکانی»

پادشاها لشکر توفیق همراه تواند
خیز اگر بر عزم تسخیر جهان ره می‌کنی
«حافظ»

که هر چه در حق این خاندان دولت کرد
جزاش در زن و فرزند و خان و مان گیرد
«حافظ»

تیر کو ناظر دیوان قضا و قدر است
از مقیمان در منشی دیوان تو باد
«عبید زاکانی»

هردم ز شوق حلقهٔ زنجیر زلف او
دیوانه میشود دل آشفته رای ما
«عبید زاکانی»

امیدوار چنانم که آن خجسته دیار
به فر دولت سلطان اویس بینم باز
«عبید زاکانی»

جمال ملک و دین شاه جوانبخت
که باد از تخت و تاجش چشم بد دور
«عبید زاکانی»