ای که دایم به خویش مغروری
گر تو را عشق نیست معذوری
«حافظ»

دولتی را که نباشد غم از آسیب زوال
بی‌تکلف بشنو، دولت درویشان است
«حافظ»

گر جلوه می‌نمایی و گر طعنه می‌زنی
ما نیستیم معتقد شیخ خودپسند
«حافظ»

کفرِ زلفش رَهِ دین می‌زد و آن سنگین‌ دل
در پِی‌اش مشعلی از چهره برافروخته بود
«حافظ»

چرخ برهم زنم ار غیرِ مرادم گردد
من نه آنم که زبونی کشَم از چرخِ فلک
«حافظ»

گرچه شیرین‌‌دهنان پادشهانند ولی
او سلیمان زمان است که خاتم با اوست
«حافظ»