ز آشفتگی حال من آگاه کی شود؟
آن را که دل نگشت گرفتار این کمند
«حافظ»

جهان و کارِ جهان جمله هیچ بَر هیچ است
هزار بار من این نکته کرده‌ام تحقیق
«حافظ»

مقیمِ حلقهٔ ذکر است دل بدان امید
که حلقه‌ای ز سرِ زلفِ یار بگشاید
«حافظ»

امتحان کن که بسی گنج مرادت بدهند
گر خرابی چو مرا، لطف تو آباد کند
«حافظ»

اگر باور نمی‌داری، رو از صورتگرِ چین پُرس
که مانی نسخه می‌خواهد ز نوکِ کِلکِ مُشکینم
«حافظ»

بیا بیا که تو حور بهشت را رضوان
در این جهان ز برای دل رهی آورد
«حافظ»

به ادب نافه گشایی کن از آن زلفِ سیاه
جای دل‌های عزیز است به هم بر مَزَنَش
«حافظ»