کنون کار بهرام بهرامیان
بگویم تو بشنو به جان و روان
«فردوسی»

میان بست مسکین و شد بر درخت
وز آنجا به گردن در افتاد سخت
«سعدی»

که بهر تو اینست زین تیره‌گوی
هنر جوی و راز جهان را مجوی
«فردوسی»

نیلگون‌چشم فریب‌انگیز رنگ‌آمیز تو
چون سپهر نیلگون دارد سر افسونگری
«رهی معیری»

مشکن دل، چنان که عادت توست
که دلم مخزن محبت توست
«عراقی»

تا بر آمد صبح پیری پایم از رفتار ماند
کیست تا برگیرد و در سایه تاکم برد
«رهی معیری»

اگر بریان کند بهرام، گوری
نه چون پای ملخ باشد ز موری
«سعدی»