بنال بلبل اگر با منَت سر یاری‌ست
که ما دو عاشق زاریم و کار ما زاری‌ست
«حافظ»

آن که تاجِ سرِ من خاکِ کفِ پایش بود
از خدا می‌طلبم تا به سرم بازآید
«حافظ»

جوی‌ها بسته‌ام از دیده به دامان که مگر
در کنارم بنشانند سهی‌بالایی
«حافظ»

دامن دوست به صد خون دل افتاد به دست
به فسوسی که کند خصم، رها نتوان کرد
«حافظ»

حریفِ عشقِ تو بودم چو ماهِ نو بودی
کنون که ماهِ تمامی نظر دریغ مدار
«حافظ»

کلک تو خوش نویسد در شأن یار و اغیار
تعویذ جان‌فزایی افسون عمرکاهی
«حافظ»

هر چند که هجران ثمر وصل برآرد
دهقان جهان! کاش که این تخم نکِشتی
«حافظ»