سلامت همه آفاق در سلامت توست
به هیچ عارضه شخص تو دردمند مباد
«حافظ»

کوه اندوه فراقت به چه حالت بکشد؟
حافظ خسته که از ناله تنش چون نالی‌ست
«حافظ»

گرت ز دست برآید مراد خاطر ما
به دست باش که خیری به جای خویشتن است
«حافظ»

سایهٔ معشوق اگر افتاد بر عاشق چه شد؟
ما به او محتاج بودیم او به ما مشتاق بود
«حافظ»

عیبِ دل کردم که وحشی‌وضع و هرجایی مباش
گفت چشمِ شیرگیر و غنجِ آن آهو ببین
«حافظ»

نقاب گل کشید و زلف سنبل
گره‌بند قبای غنچه وا کرد
«حافظ»

اَلصَبرُ مُرٌّ و العُمرُ فانٍ
یا لَیتَ شِعري حَتّامَ أَلْقاه
«حافظ»