خونخواره راهی می‌روم تا خود به پایان کی رسد
پایی که این ره سر کند دیگر به دامان کی رسد
«وحشی بافقی»

عنایتش بگزیدست از پی جان‌ها
مسببش بخریدست از مسبب‌ها
«مولانا»

آن گوش که حلقه کرد در گوش جمال
آویزهٔ دُرّ ز نظم حافظ بادش
«حافظ»

ان ترد محو البرایا فانکشف
تا وجود خلق ریزی در عدم
«سعدی»

بیا بنگر که غمناکیست چشم آرزو بر در
به امید نگاهی بر سراین رهگذر مانده
«وحشی بافقی»

ای دل چو وصال یار دیدی حالی
در پای غمش بمیر تا کی نالی
«مولانا»

آن جام طرب‌شکار بر دستم نه
وان ساغر چون نگار بر دستم نه
«حافظ»