کافر مبیناد، این غم که دیده‌ست
از قامتت سرو، از عارضت ماه
«حافظ»

ما را ز منع عقل مترسان و مِی بیار
کآن شحنه در ولایت ما هیچ کاره نیست
«حافظ»

آن شاهِ تندحمله که خورشیدِ شیرگیر
پیشش به روزِ معرکه کمتر غزاله بود
«حافظ»

آن‌چه او ریخت به پیمانهٔ ما نوشیدیم
اگر از خَمر بهشت است، وگر بادهٔ مست
«حافظ»