کرا جامه پاک است و سیرت پلید
در دوزخش را نباید کلید
«سعدی»

نکونام را کس نگیرد اسیر
بترس از خدای و مترس از امیر
«سعدی»

وین طرفه که درد چشم او را
خونابه ز چشم ما روانست
«سعدی»

چنین گفت کای نامدار انجمن
بزرگان پردانش و رای‌زن
«فردوسی»

همان قارن نیو و کشواد را
چو برزین و خراد پولاد را
«فردوسی»

بیاورد و آموختن‌شان گرفت
جهانی بدو مانده اندر شگفت
«فردوسی»

پری چهره را همنشین کرد و دوست
که این عیب من گفت، یار من اوست
«سعدی»