گرد سرای دوست طوافی کن و ببین
آن بار و بارنامه و آن احتشام دوست
«سنایی»

تو از غایت دلبری، بی‌نظیری
من از دولت عاشقی، بی‌قرینم
«فروغی بسطامی»

یارب از کرده به لطف تو پناه آوردیم
به امید کرمت روی به راه آوردیم
«عبید زاکانی»

مثل قراضه جویان شب و روز خاک بیزی
ز چه خاک می‌پرستی نه تو قبله دعایی
«مولانا»

آن کس که دیو بود چو آمد در این طریق
بنگر به راستی که کنون خاصه چون پری‌ست
«سنایی»

ز انجمن به چمن رو نهاد و می‌ترسم
که آفتی رسد از چشم نرگس چمنش
«فروغی بسطامی»

ساقیا دانی که مخموریم در دِه جام را
ساعتی آرام ده این عمر بی‌آرام را
«سنایی»