دل دیوانه از آن شد که نصیحت شِنَوَد
مگرش هم ز سرِ زلفِ تو زنجیر کنم
«حافظ»

جمال یار ندارد نقاب و پرده ولی
غبار ره بنشان تا نظر توانی کرد
«حافظ»

کی عطرسای مجلس روحانیان شدی؟
گل را اگر نه بوی تو کردی رعایتی
«حافظ»

به صدر مَصطبه‌ام می‌نشاند اکنون دوست
گدای شهر نگه کن که میر مجلس شد
«حافظ»

ز فکر تفرقه بازآی تا شوی مجموع
به حکم آن که چو شد اهرمن سروش آمد
«حافظ»

من اگر خارم و گر گل چمن آرایی هست
که از آن دست که او می‌کشدم می‌رویم
«حافظ»

صبا ز منزلِ جانان گذر دریغ مدار
وز او به عاشقِ بی‌دل خبر دریغ مدار
«حافظ»