هر طرف غول نوا خوان جرس جنبانی است
در ره عشق به هر زمزمه از راه مرو
«هاتف اصفهانی»

نگذاشت زلف و رختان اندر مصاف و مجلس
در هیچ پای نعلی در هیچ سر کلاهی
«سنایی»

بزد تند یک دست بر دست طوس
تو گفتی ز پیل ژیان یافت کوس
«فردوسی»

زبان و جان من با وصل او رفت
به شرح خاک تبریزم زبان کو
«مولانا»

روزی دل من مرا نشان داد
وز ماه من او خبر به جان داد
«سنایی»

چون عاقبت کار جهان نیستی است
انگار که نیستی چو هستی خوش باش
«خیام»

برای ختم سخن دست در دعا داریم
امیدوار قبول از مهیمن غفار
«سعدی»