در حلقهٔ گل‌ و مُل خوش خواند دوش بلبل
هاتِ الصَّبُوحَ هُبّوا یا ایُّها السُّکارا
«حافظ»

نرگس طلبد شیوهٔ چشم تو، زهی چشم
مسکین‌خبرش از سر و، در دیده حیا نیست
«حافظ»

تلقین و درسِ اهل نظر یک اشارت است
گفتم کِنایتی و مکرر نمی‌کنم
«حافظ»

زین دایرهٔ مینا خونین جگرم، مِی ده
تا حل کنم این مشکل در ساغرِ مینایی
«حافظ»

شنیده‌ام سخنی خوش که پیر کنعان گفت
«فراق یار، نه آن می‌کند که بتوان گفت»
«حافظ»

تکیه بر تقوی و دانش در طریقت کافری‌ست
راهرو گر صد هنر دارد توکل بایدش
«حافظ»

مسند به باغ بر که به خدمت چو بندگان
استاده است سرو و کمر بسته است نی
«حافظ»