گفتم گره نگشوده‌ام، زان طرّه تا من بوده‌ام
گفتا مَنَش فرموده‌ام، تا با تو طرّاری کند
«حافظ»

امام خواجه، که بودش سر نماز دراز
به خون دختر رَز خرقه را قصارت کرد
«حافظ»

حدیث هول قیامت که گفت واعظ شهر
کنایتی‌ست که از روزگار هجران گفت
«حافظ»

صَفیرِ مرغ برآمد، بَطِ شراب کجاست؟
فَغان فتاد به بلبل، نقابِ گُل که کشید؟
«حافظ»

حافظ چو ترک غمزهٔ ترکان نمی‌کنی
دانی کجاست جای تو؟ خوارزم یا خُجند
«حافظ»

تو عمر خواه و صبوری که چرخ شعبده‌باز
هزار بازی از این طُرفه‌تر برانگیزد
«حافظ»

چو مستم کرده‌ای مستور منشین
چو نوشم داده‌ای زهرم منوشان
«حافظ»