باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبر است؟
شمشاد خانه‌پرور ما از که کمتر است؟
«حافظ»

گو شمع میارید در این جمع که امشب
در مجلس ما ماه رخ دوست تمام است
«حافظ»

حافظا بازنما قصه خونابهٔ چشم
که بر این چشمه همان آبِ روان است که بود
«حافظ»

گفتم اسرار غمت هر چه بود گو می‌باش
صبر از این بیش ندارم چه کنم تا کی و چند؟
«حافظ»

سَرَت سبز و دلت خوش باد، جاوید
که خوش نقشی نمودی از خطِ یار
«حافظ»

جایی که تخت و مسند جم می‌رود به باد
گر غم خوریم خوش نبود به که می خوریم
«حافظ»

جان بیمار مرا نیست ز تو روی سؤال
ای خوش آن خسته که از دوست جوابی دارد
«حافظ»