شمارهٔ ۸
انعمالله صباح ای پسرا
وقت صبح آمده راح ای پسرا
با مِی و ماه و خرابات بهار
خام خام است صلاح ای پسرا
با تو در صدر نشستیم هلا
در دِه آواز مباح ای پسرا
خام ما خام تو و پختهٔ توست
تو ز مِی دار صراح ای پسرا
عاقبت خانه به زلف تو گذاشت
صورت فخر و فلاح ای پسرا
چشم بیمار تو ما را ببرید
ز صحیح و ز صحاح ای پسرا
از پی عارض چون صبح تو را
به نکورویی و راح ای پسرا
همه تسبیح سنایی این است
کانعمالله صباح ای پسرا
