شعر شمارهٔ ۴۲

زیر بارانم
ـ بی‌چتر ـ
تنها بینی سرخم لو می‌دهد مرا
که باریده‌ام همراه ابرها
اما
....
تابلوی قشنگی شده‌ایم
من
باران
جاده
شیوا فرازمند شیوا فرازمند