تنهایی

شیوا فرازمند » اشعار سپید » تنهایی

پرواز پرنده‌ها

در قیامت باد و باران

تو را فاش می‌کنند

که من در تو

نشانی از پرواز می‌جویم؛

می‌گویمت

آن‌قدر تنهایم که بی‌تردید

حتی ابری شبیه پرنده

مرا تا نهایت خواستن می‌رساند؛

چندی‌ست شعرهایم

بی‌تو

جز برای مُردن

سروده‌نمی‌شوند...

شیوا فرازمند