صدای تار می‌آید
و زخم‌های نمک‌گیر شده‌ام
که در کوچه‌های بارانی
هیاهوی کودکانگی‌های غریبم را
با لب‌های لرزانم
آواز می‌شود،
امشب دارم شعر می‌شوم...
شیوا فرازمند شیوا فرازمند