رنج نبودنت

باید پنجره‌ها را باز کنم
تا فریادهایت
از لابلای دفترِ شعرم
پر بکشد
تا دور... .
برسد تا قله‌های برفی،
بهمن شود،
آوار شود،
و یک‌سره پایان دهد
رنج نبودنت را...
شیوا فرازمند شیوا فرازمند