رفته‌های عشق

شیوا فرازمند » اشعار سپید » رفته‌های عشق
پدر که رفت
همه‌جا تاریک شد
مادر از نردبان بالا رفت
خورشید را بالاتر گرفت
دست کشید روی سایه‌ها،
ما لبخند زدیم
مادر به آسمان نگاه کرد
تابید و تابید...
مادر رفت
جهان تاریک شد.
شیوا فرازمند شیوا فرازمند