شمارهٔ ۱۸

اکنون که چمن چو چتر کیکاووس است
وز سبزه دمن چو خوابگاه طوس است
برخیز به بط کن می چون چشم خروس
کز گل در و دشت چون پر طاووس است
فرخی یزدی فرخی یزدی