رباعی شمارهٔ ۱۲۸

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۲۸
خورشید به گل نهفت می‌نتوانم
و اسرار زمانه گفت می‌نتوانم
از بحر تفکرم برآورد خرد
دُری که ز بیم سُفت می‌نتوانم
خیام خیام