عشق

شیوا فرازمند » اشعار سپید » عشق

یک نفر آمد

با قلبی به‌وسعت روح تمام کهکشان‌ها...

ترانه‌خوان،

ابرک تاریک دلم را نوازش کرد؛

بغضم شکست

سیل شد بارانِ بی‌امان؛

تو _ «تو»ی پلید رنج‌آور _ را شست و برد...

شیوا فرازمند