شماره 7
یلدا اناری سرخ و شیرین است با تو
در سفرهی آغاز سرمای زمستان
یلدا شکوهِ مانده از پائیز زردیست
که گمشده در کوچههای «باز باران...»
آواز سرخ عشق ما با فال حافظ
با دردهای مشترک در شعر یلدا
همرنگ موهای بلند کودکیمان
یلدا شده پر، از تمناهای فردا
با بوسههای سرد برفی روی ایوان
در انتظار ساقی یلدا نشستیم
دست مرا در دستهایت باز حس کن
امشب تو و شعر و من و پروانه مستیم
بر گونههایت بوسهی یلدا نشسته
در دستهای تو ترک خورده اناری
شب آفریده یک غزل در کوچههایت
باید برایم عشق را امشب بباری
آری بمان با شعرهایت عاشقی کن
دنبال یک رقص تماشاییتری باش
چرخی بزن دور خودت با شعر حافظ
سمت سماعِ مولوی امشب، دری باش
